Üç isim iki manzara

Bir: Yiğit Bulut. Son bir aydır 'Tapınak Şövalyeleri' başta olmak üzere bütün hâkim güçlere karşı tek başına savaşıyor. Aslında 'hep aynı şeyleri söylüyordum ben' diyor ama şahsen eskilerden haberim yok.

Benim şahadetim, şimdilerde kitabın ortasından konuştuğunadır.

Her şey 'İMF konusunda ve Evrim Teorisi saçmalığı' hakkında on ikiden vuran yazılarla başladı. O gün bu gündür, çağdaş ve iri yargıçlar tarafından taşlanıyor.

Sözünün üstüne söz gelmesine tahammülü olmayan 'feodal efendiler' adamı köyden kovmak için her yolu deniyor.

İki: Mutlu Tömbekici. Bu hanımefendi, okum derken –sıklıkla- b.kum demesiyle meşhur. Ama bu sefer ne demek istediyse onu dedi ve papazı buldu.

'İzmirliyim' diye ortalıkta hava atıp gezenlere 'İzmiriniz b.k kokuyor; boş konuşmayı bırakın, bu işi halledin' diye yerinde bir söz etti. Bu arada mezkûr Büyükşehir Belediyesini de bir güzel sıvadı.

İzmir'de oturmayan ne kadar İzmirli varsa 'Atımıza eşek nasıl dersin?' diye ayaklandı.

'O iddianda yanlışsın. İzmir'imiz öyle bir şey kokmuyor.' dışında ağızlarına geleni söylediler Mutlu Hanıma.

Aslında hamasi nutuklar ve bolca hakaretten maada bir şey söylememiş oldu memleket sevdalıları. Birde 'Çekirdeğe çiğdem deriz, kordonda gezeriz' türü duygusal takılanlar oldu. O akımın başını da Yılmaz Özdil çekti. Okuyanı -velev ki İzmirli olmasın- galeyana getirici bir yazı yazdı ki ancak olur. Ama o da 'orası dediğin gibi pis kokmuyor' demedi.

Allah'tan Sayın Tömbekici, kuru-yaş gürültünün hiçbir çeşidine pabuç bırakmayanlardan. Aman zaman vermeden, hak edene KDV ve ÖTV'siyle gerekli cevabı verdi.

Alışılageldik tiplerden değil bu Tömbekici Hanım. 'Kadın demeye bin şahit lazım' derler ya onun karesinin karesi bir şey.

Değil vilayeti, koca bir eyaleti adam edecek kapasite var bu kızda.

İzmir sevdalıları için bir şans aslında.

Üç: Cem Gürdeniz veya Pırlanta Cem. İsteyen asıl adını, istemeyenler adıyla birlikte, kendisine uygun gördüğü sıfatı birlikte kullanabilir. Ben ikisini de kullanacağım.

Benim üzgün ve neredeyse ağlamaklı yurdumda olan bitenler üzerine kalem oynatmak, 'güleriz ağlanacak halimize' durumlarından hiçbir şekilde beri olamaz.

Pırlanta Cem'in durumu da bu anlamda tipik.

Fakat bugün, Sayın Özkök'ten öğrendiğim bir cümleyi peşinen kullanayım. 'Ses kaydı şayet gerçekse' yazıyorum bu yazıyı. Gerçi bunlardan daha kralları yansıdı medyaya ama tedbir yine de tedbirdir.

Ses kaydından anladığımız kadarıyla Tümamiral olan şahıs sadece Hükümete ve Türk halkına değil, üstlerine de çok kızgın. Zaten en başta onlara giydiriyor.

Marka Amiral, Pırlanta Cem üstlerini kast ederek diyor ki, 'Pırlantayı (yani kendini) alıp yere attı herifler… Değerlendiremediler beni ve kuş uçtu yuvadan. Beni pamuklara sarıp koruması gerekenler düşünsün'.

Sonra da ağırbaşlılığını konuşturup, üstüne gelenleri kendi 'kültürsüz gruplarıyla' baş başa bırakıyor.

Bir de, '4 sene Türk Dış Politikasına yön verme' olayı var ki o iddia epeyi kafamı karıştırdı.

Tamam, 'çok fikirli' bir tümamiral olduğu kesin de dış politikayı nasıl şey ediyor? Nasıl oluyor da bir tümamiral'in yönlendirmesinde oluyor Türkiye Cumhuriyeti'nin dış politikası? Acaba Kamuran İnan'ın 'Hayır Diyebilen Türkiye' kitabını mı okudu?

O kitabı okusa bile, o dönemlerde hariciye reisliği yapmış Abdullah Bey veya Ali Bey bu işe bir şey demedi mi?

Yoksa onlar kıymetini bilip, hep pamuklara mı sardılar Pırlantayı? Velhasıl işin bu kısmı kafamı bayağı karıştırdı.

Marka Amiral Pırlanta Cem, üstüyle arasında çıkan nizayı da üslubunca anlattıktan sonra mevzuyu, Türk Halkı ve AK Partiye oy verenler hakkında ki görüşlerine getiriyor ve asıl diyeceğini diyor:

'Türk halkının karaktersizliğini' pey olarak ileri sürüp, '%46'lık aptal kesim ne yaptığını görecek' diyor ses bandının hatimesinde.

Dört yıl Türk dış politikasına yön vermiş adam, marka olmuş ama kıymeti bilinmemiş, sözünün üstüne söz demek gelmiyor insanın içinden.