Türkiye'de ve dünyada politikalarıyla toplumların önünü açacak, yaşam standartlarını, refah düzeyini geliştirecek temel unsur olarak siyasi partiler bir realitedir. Bütün dünyada çağdaş demokrasilerin işlerlik kazanmasında, birey hak ve özgürlüklerin anlam bulmasındaki temel referans alanıdır.  

Batı demokrasilerinde, demokratik teamüller formel yapılardan ziyade kuramsal ve işlerlik misyonu öne çıkan politikalarla yürütülmektedir. Batı toplumlarında siyasal örgütlenmeler, demokrasinin dinamik ve toplumsal farklılıklarının güçlü şekilde temsilliyle eşdeğer olarak görülmektedir.  

Türkiye'de siyasal partiler, mevcut sisteme daima balans ayarı verilmek için kullanılan sistemin en önemli hayat sigortası olarak görülmektedir. Bürokrasinin oluşturduğu devlet aklı kurgusu, bireydeki aidiyet bilincinin ideolojik paradigma içinde parçalanmasını istemektedir. Bireyde benlik duygusunda güven bunalımını tetiklemektedir. Bireyin iradesi siyasal anlamda ötekileştirilmektedir.  

Tek ölçü devlet aklının koruyucu unsuru olarak 'yargı vesayeti' ya da 'postal vesayeti' olarak topluma dikta edilmek isteniyor. Toplumun biçimsel olarak sosyal ve siyasal tercihleri demokrasinin standartlarına göre değil "devletin kurucu aklının" beklentileri doğrultusunda şekillenmesi için uğraş verilmektedir. Kurucu akıl olarak ileri sürülen paradigma tek parti zihniyetinin korku kültürü üzerine inşa ettiği bir metafor.  

Türkiye'de kapatılan partilerin istisnai durumları hariç, ideolojik erk hegemonyası doğrultusunda gerçekleşmektedir. Çağdaş hukukçuların ifade ettiği gibi darbe anayasasının uzantısı hükmü fermanlar icra edildiği için siyasi iradeler hep makaslanmak istenmiştir. Nitekim toplumun teamülleri doğrultusunda tecelli eden meclis iradesine defalarca darbe teşebbüsünde bulunulmuştur.  

Terör örgütünün zanlısı olarak cezaevinde yatan ve yapılan aramalarda yığınlarca belge, doküman bulunmasına rağmen ilgili parti hakkında zerre kadar bir işleme tevessül edilmemiştir. Toplumun istikbaline, ülkenin istikrarına kast edilmekle suçlanan bir örgütten/davadan bahsediliyor, fakat gelişmeler sadece seyredilmekle yetinilmektedir. Bu arada da hukukun siyasallaştığı/vesayet altına alındığına dair anti bir propaganda ileri sürülmektedir!  

Toplumun çoğunluğunun temsil edildiği bir mecliste, toplumun geleceğini ilgilendiren çağdaş bir yargı reformu yapılamıyor. Yapılan küçük atraksiyonlar 'yargı vesayeti' maharetiyle inkitaya uğratılıyor. Akabinde faillerin fiillerinde nem kokusu geldiği mesajı yayılmaya başlıyor. "Partiler fiilleri doğrultusunda kapatılma ihtimalini hisseder" bağlamında sözler sermayesiz hizmet alımı olarak piyasaya sürülmektedir. Ülkenin geldiği/geleceği süreçte 'ihrapta mahali' olmayanlar için olayın keyfiyeti olarak söylenebiliyor.  

Parti kapatmak, toplumu kapatmakla eşanlamlı haldedir. Parti kapatmak, toplum vicdanını ipotek etmektir. Parti kapatmak, toplumun kutuplaşmasına zemin hazırlamaktır. Parti kapatmak, marjinal unsurlara pirim vermektir. Parti kapatmak, kendini dünyanın gerçeklerinde soyutlamaktır. Parti kapatmak, bunların hepsini anlamlandıran, bütünleştiren çağdaş demokrasiye darbedir.