Pdf olarak Aç  |   MS-Word Olarak Aç  |   Yazdır |  Yorum Yap  |  Abone Ol  |  Paylaş

Anasayfa » Güncel » Akıncılar mı Geliyor?   

Yazıyı Oylayın :

7. Uluslararası Türkçe Olimpiyatları tamamlandı. Haliç Kongre ve Kültür Merkezi'nde gerçekleştirilen şarkı yarışması finali ile son bulan olimpiyata 115 ülkeden 700 öğrenci katıldı.

Birçok güzelliğin yaşandığı olimpiyatlar beraberinde bir takım tartışmaları da getirdi.

Eleştiri yapan yazarlardan bir tanesi de Yeni Şafak yazarı Kürşat Bumin idi. Genel olarak yaşanan coşku selinin abartıldığını düşünen Sayın Bumin, bu durumun “sömürgecilik mantığının ucuz kırıntıları” olduğunu söyledi.

İkinci yazısında gelen eleştirileri değerlendiren Kürşat Bumin, “hoş” olmayan mailler aldığını yazdı köşesinde.

Anlaşılan o ki Türkçe Olimpiyatları tartışması bir müddet daha devam edecek. Konuyla ilgili görüşlerimizi belirtmeden önce bir hususa değinmekte fayda var sanıyorum. Hoşgörüyü, diyalogu ön plana çıkaran bir cemaatin üyelerinin eleştiriler karşısında daha duyarlı olması gerekmez mi?   Söylemlerinizi eylemleriniz ile destekleyemediğiniz takdirde insanlar nezdinde inandırıcılığınız ve de dürüstlüğünüz haklı olarak sorgulanmaya başlanır. Yapılan her eleştiriye nahoş tarzda cevap vermek, her cemaatin ve de grubun anti-pati toplamasına neden olur. Bu bakımdan insanları eleştirirken saygıyı elden bırakmamanın her açıdan en doğru davranış olduğu kanaatindeyim.

Gelelim olimpiyatlara…

Bildiğiniz gibi Türkçe olimpiyatlarının bu yıl yedincisi düzenlendi. Gerçekten takdire şayan bir organizasyondu. Dünyanın nerdeyse her ülkesinden gelen 700 öğrenci söyledikleri şarkı ve türküler ile salondaki konukları ve televizyonlarının başındaki milyonlarca kişiyi kendilerine hayran bıraktılar.

Özelde Fethullah Gülen Cemaatinin organize ettiği olimpiyatlara devlet erkânının yanı sıra çok sayıda ünlü de katıldı.

Salonunun atmosferi de bir başkaydı doğrusu. Gözyaşlarının, kahkahaların, gururun sevincin harmanlandığı bir gece oldu. Özellikle yarışmaya katılan bütün çocukların gözlerindeki pırıltı ise en özel yanıydı gecenin.

Bütün bu saydıklarımız madalyonun bir yönünü teşkil ediyordu. Tabii bir de madalyonun öteki yüzü var ve asıl kıyamette burada kopuyor. Peki, madalyonun öteki yüzünü nasıl okumalıyız?

Dünyanın birçok ülkesinde faaliyet gösteren Nur Cemaatine bağlı okullardan geliyor bu çocuklar. Afrika’nın en fakir ülkesi de bu hizmetten yararlanıyor, Amerika, Kanada gibi en modern ülkelerde. Bu okulların verdiği eğitim kalitesinin yüksek olması, okullara talebin de yüksek olmasına neden oluyor.

Fikirsel bazda kendilerini bu cemaate yakın hissetmeyen, hatta bunun ötesinde Fethullah Gülen Cemaatine karşı husumet besleyen insanlar dahi çocuklarını bu okullara verebiliyorlar.

2009 yılı itibariyle Gülen Cemaatine bağlı olarak 100’ü aşkın ülkede 1000 den fazla okul faaliyet gösteriyor. Bu okullarda devlet başkanlarının, milletvekillerinin ve de önemli şahsiyetlerin çocukları da eğitim almakta. Bu çocukların büyüdüklerinde önemli yerlere gelebileceklerini düşünürsek ilerleyen yıllarda Türkiye lehine meydana gelebilecek değişimin boyutları epey bir büyük görünüyor. Bu açıdan bakıldığında sevindirici görünebilir. Ancak böyle bir değişimi büyük devletlerin fark edemiyor olamayacaklarını düşünmek de saflıktan başka bir şey olamaz. Bu durumda akla gelen ilk soru da okulların kimin güdümünde olduğu yönünde.

Öyle ise bazı hususlarda ihtiyatlı yaklaşanları kimsenin yargılamaması gerekir. Elbette ihtiyatlı yaklaşanlar ile körü körüne saldıranları ayırmakta fayda var.

Bakalım ilerleyen yıllar bizlere neler gösterecek. Hep beraber bekleyip göreceğiz.